اى جمع حاضر ، بدانيد كه برادر زادهء ما ، محمد فرزند عبداللّه ، كريمه شما ( قريش ) را خواستگار است ؛ بانوى مشهور و معروف به سخاوت و عفّت ، بانويى كه فضيلتش مشهور و زبانزد خاص و عام و شأنش عظيم و بزرگ است . « 1 » استاد جعفر مرتضى مى نويسد : خديجه ( س ) ، از بهترين ، شرافتمندترين ، ثروتمندترين و زيباترين زنان قريش بود و به لقب « طاهره » و سيّده قريش خوانده مى شد و همهء بزرگان قوم ، بر ازدواج با او حريص بودند . بزرگان قريش از او خواستگارى كرده ، حاضر شدند براى مهريهء او ، اموال فراوانى بپردازند كه از آن جمله عُقْبَةِ بن ابى مُعَيْط ، صَلْتِ بن ابى يَهاب ، ابو جهل و ابو سفيان بودند ، ولى اين بانوى بزرگ - كه مطلوبش فضائل انسانى بود ، نه بزرگى ظاهرى و نه اموال فراوان - دست ردّ به سينه همهء آنها زد و رسول خدا صلى الله عليه و آله را به خاطر فضايل اخلاقى ، شرافت ، عزت نفس و صفات پسنديده انسانى ، اختيار كرد . « 2 » « ابوالحسن بكرى » مى نويسد : روزى ، خديجه بنت خويلد در جمع كنيزان و خدمتكارانش نشسته و دانشمندى از دانشمندان يهود ، در مجلس حاضر بود . رسول خدا صلى الله عليه و آله از آنجا عبور كرد . عالم يهودى ، چون حضرت را ديد ، شناخت و از خديجه خواهش كرد كه حضرت را به آن مجمع ، دعوت كند . خديجه كنيزى را در پى حضرت

--> ( 1 ) - بحار الانوار ، ج 16 ، ص 69 . ( 2 ) - الصحيح من سيرة النّبى ، ج 1 ، ص 112 ، با دخل و تصرّف .